Van een Top 10 Augmented Reality van 2009, naar een bijna sci-fi voorspelling voor 2010

In 2009 is Augmented Reality in mijn ogen de meest spectaculaire nieuwe manier van (product)promotie. Het is niet alleen heel erg léuk om te freaken met je camera en animaties/ filmpjes, je voelt ook dat Augmented Reality barst van de potentie. Maar wat is de volgende stap? Het lijkt wel of de techniek sneller gaat dan de marketeers bij kunnen benen. Je hebt net je eerste social media campagne afgeleverd. Krijg je dit weer! Dus wat gaan we beleven in 2010?

k las over 10 hele toffe voorbeelden om je product in de kijker te spelen. Ik raakte er ontzettend door geïnspireerd (vooral BMW en die van Los Valentinos vind ik heel leuk) en ben nieuwsgierig naar Nederlandse implementaties. Je kunt je product, dienst of merk ‘quasi real-life’ aan je doelgroep tonen. Je hoeft je doelgroep niet meer naar een winkel te laten komen om een groot deel van de functies, onderdelen of UPS’s te laten zien. En om het nog idealer te maken kun je ook de context naar blieven controleren.

Ik ben benieuwd naar hoe Augmented Reality gebruikt zal worden i.c.m. social media. Welke rol zal Augmented Reailty in Virals? Welke combinaties met Twitter, print, outdoor, games en televisie zullen we te zien krijgen? Én hoe zal AR inspelen op de mogelijkheden voor op je mobiel. Want vooral mobiel en AR is natuurlijk een match made in heaven.

Ik zie bijvoorbeeld een applicatie van de KunstFabriek zo voor me. Je houdt je telefooncamera op de muur boven de bank gericht en een slide show speelt zich af met schilderijen die beschikbaar zijn. Je klikt op ‘koop’ en hij wordt je toegestuurd (als het al niet bestaat natuurlijk). Dat kun je dus ook doen voor bedden, stoelen, banken en eigenlijk je complete huisraad. Check maar eens hoe IKEA dat doet v.w.b. montage en natuurlijk ' live' in je woonkamer. De natte droom van iedere marketeer. En dan heb ik het nog niet eens over FLASH AR... Of Layar.

Dus ga er maar eens aan staan als marketeer in 2010! Ik denk (hoop) dat we een fantastisch aantal mooie combinaties van media zullen gaan zien. De media inzet kan bijvoorbeeld zo verlopen: outdoor wordt er reclame gemaakt voor een printcampagne in de krant die je voor je pc camera houdt. Op televisie zie je de resultaten van de Augmented Reality. Er wordt over getwitterd, de website of app. wordt doorgestuurd. Je kunt je vrienden de AR resultaten cadeau doen of mee plagen. In de schoolbanken, guerrilla of real life met je mobiele app spelen en de resultaten posten op je LinkedIn, Hyves of Facebook profiel. Centraal Beheer, en Wehkamp en Donorregistratie deden het al. Who’s Next?

Die mogelijkheden bestaan dus al. Maar het kan nóg verder. Ik zie in 2010 een Hans Breuker The Movie via een AR applicatie. Een verregaande gepersonaliseerde barter marketingcampagne. Waarin mijn hele fysieke lichaam een rol speelt (ingescant via bijvoorbeeld de XBOX) en mijn complete privé en zakelijke interesseveld die verzameld is uit internet databases.
Hans Breuker The Movie gaat helemaal over mezelf. Het hoofdthema is bijvoorbeeld een presentatie waarin ik mezelf zie spreken voor een zaal met marketeers over AR :-). Ik doe dat met een hele interessante nieuwe applicatie van Apple die ik nog niet ken, op een beamer van Sony die interactief is en op mijn spreken reageert. Ik heb kleren aan die ik misschien mooi vind en ik draag een horloge dat wel naar mijn smaak is. Ik rij naar huis in een auto die speciaal voor mij is gecustomized en met een speciale actie-code aan mij wordt aangeboden. Het huis waar ik in thuiskom is hetzelfde maar anders ingericht. De krant die op de deurmat ligt, is aan míj gericht met op mijn interesse toegespitste onderwerpen. Alles wat ik draag en gebruik zal te koop zijn met een simpele druk op de knop!

2010 klinkt al zo science fiction, ik ben benieuwd of het ook zo zal zijn!

Britneys Spears PR princess

Britney Spears is niet onbekend met de schaduwkant van de faam. Na tien jaar in de spotlights wil je wel eens volledig flippen. Amerika houdt van sterren, maar Amerika looooves comebacks. Britney Spears heeft haar comeback gemaakt en heeft een on-Amerikaanse lijst de wereld ingezonden die qua PR stiekem best briljant is.

In de ‘documentaire’ van MTV over Britney Spears kon je al zien wat een absoluut mad house het leven van een ‘celeb’ in Amerika is. Geen moment was ze zonder de paparazzi. Beetje claustrofobisch gevoel kreeg ik er wel bij.

Maar blijkbaar was het nu voor Britney Spears ‘payback time’. Op haar website heeft ze een lijst gepost met 75(!) meest belachelijke nieuwtjes over Britney Spears. Screenshots van de meeste belachelijke verhalen die de ronde deden over La Spears. Hoe bedoel je in één klap alle media een hak zetten. Die Britney.

Met de tekst: ‘Er waren meer dan 13.000 verhalen over Britney Spears, deze 75 zijn de grootste BULLSHIT.' Goedkoop, slim en lekker vilein. Het zal vast wel eens eerder gedaan zijn, maar voor publieke figuren en bedrijven is dit wel een interessante benadering. Vanuit onverwachte hoek een hele goede PR actie met een lekkere timing. Oops I… Did it Again!

Wat is de ROI van ROI?!

ROI, ROI, ROI!. Ik word er soms helemaal gek van. Alles draait om return on investment. Reclamebureaus lijken wel investeringsmaatschappijen. Reclame werkt, maar is geen one-stop magic. Het is een proces. Sinds we bereik en interactie beter kunnen meten, is ROI de heilige graal geworden. Laten we dan eens de balans eens opmaken. Wat is de ROI van ROI?!

Het belangrijkste resultaat van ROI is dat Reclame an sich steeds minder leuk wordt gevonden door consumenten. Reclame is minder vernieuwend, origineel en verassend, dus minder leuk. Dat komt mijns inziens doordat marketeers/ adverteerders alleen maar (mogen) denken in ROI. Want als je bij iedere besteedde reclame euro er vanuit moet gaan dat ‘ie twee keer zoveel moet opbrengen, krijg je de reclame van nu. Angstig, verkrampt en middle of the road.

Bovendien komt de nadruk te liggen op acties productgerelateerde reclame, want dát is snel meetbaar. Maar met alleen acties voed je alleen maar de steeds verminderende merkvoorkeuren en groeiend aantal koopjesjagers.

Reclame is een goed hulpmiddel om een gevoel te krijgen bij je merk/ product. Dat gevoel moet zorgen voor een concurrentievoordeel en trouwe klanten. Maar wanneer je alleen kijkt naar ROI, is bijna iedere themacampagne ten dode opgeschreven. Want het duurt even voordat je gevoel en emotie kunt veranderen. De schreeuw om ROI zorgt er denk ik ook voor dat maar weinig campagnes hun eenjarige verjaardag vieren. Als er niet direct geld verdiend wordt op reclame is de reclame niet goed. Toen Marlboro het ruige gevoel wilde uitdragen duurde het meerdere jaren voordat de mindset van de consument veranderde en voor het mega succes zorgde. Stel dat ze de stekker er eerder hadden uitgetrokken… En zo zijn er legio voorbeelden.

Maar campagnes moeten natuurlijk niet ingezet worden zonder te denken aan resultaten. Ik pleit er echter voor om de focus te verleggen. De Return in ROI wil ik veranderen in RESULT on investment. De contradictie ligt op de loer want een strategie moet natuurlijk wel geld opbrengen en meetbaarheid speelt daarin een belangrijke rol. Maar de resultaten van de strategie moeten leidend zijn. En dat is niet per se de verhouding tussen kosten en inkomen.

Wat kunnen we als marketeer van gameverslaving leren?

Games zijn bij jongeren immens populair. EA (electronic arts) zet bijvoorbeeld drie keer zoveel om als de tien grootste filmproducenten van Amerika! Van de jonge generatie is er bijna niemand meer die nog nooit een computerspel heeft gespeeld. De schaduwkant is dat er in Nederland 10.000 jongeren zijn verslaafd aan gamen en 100.000 jongeren verslavingsverschijnselen vertonen.
Deze nieuwe cijfers komen uit een onderzoek van Jeroen Lemmens van de Universiteit van Amsterdam. Maar wat ís er dan zo verslavend aan games? Waarom spelen er zoveel miljoenen mensen over de hele wereld games? Het klinkt misschien wat bruut, maar wat kunnen we als marketeer leren van gameverslaving?

Er zijn volgens mij een aantal succesfactoren van gaming. Veel van ons denken bij games nog aan Super Mario Bros 3. Er zijn echter door de komst van internet en de veel moderne gameconsoles veel meer mogelijkheden voor games die voornamelijk voor jonge mensen zeer verslavend werken. En dat is ook heel logisch, want de verslavende elementen zitten gebakken in de menselijke chips.

Top 5 succes/ verslavingsfactoren van games:

5. visuele aantrekkelijkheid → ‘vette graphics man!’
4. moeilijkheidsgraad → ‘ik zal niet rusten voor ik dit level gehaald heb’
3. Gameplay → ‘check hoe menselijk Messi beweegt! Hoe lekker die Glock schiet!’
2. Groepsgevoel/ verhaallijn → ‘ik moet gewoon weten hoe het afloopt’
1. statistieken ‘wow die gast is heeeeeel bruut. Ik moét nummer één zijn.’

Gooi deze vijf elementen in een mix en je console ratelt dag en nacht. Voorbeelden hiervan zijn: World of Warcraft, Killzone 2, Modern Warfare 2 en Fifa 10.

Ik denk dat één van de grootste verslavende elementen is, is dat hoe langer je speelt, hoe beter je wordt. Én dat je een beloning krijgt voor doelen die je haalt die jou weer in staat stellen om voordelen te behalen ten opzichte van anderen. Denk aan: 100 kills; een verbeterde loop voor je geweer, 100 doelpunten kun je Messi halen naar ‘jouw’ Heracles Almelo of met 20 goudstaven vleugels kopen voor je character in Worlf of Warcraft.

Dit recept vertel ik je niet omdat ik wil dat je de jeugd kunt hersenspoelen met een game die je vol kunt stoppen met reclame voor jouw product/ dienst (deze verbeterde loop voor je M16 is gesponsord door Specsavers). Maar omdat ik denk dat je een hele generatie leert aan te spreken op een voor hen ingebakken manier. De ‘jeugd’ is gewend geraakt aan een heel makkelijke en leuke manier van instant rewarding: ’zag je dat? Recht tussen z’n ogen!’

Je krijgt direct respect voor je vertoonde spel hetzij in punten, hetzij van je vrienden die jouw prestaties online volgen. Die behaalde doelen gaan (duivels slim) altijd gepaard met een lekker klinkend bliepje, ta-ta-ta-taa’tje of visueel aantrekkelijk foefje en onze hersenen denken maar één ding: nog een keer! Instant gratification. Respect. Trots. Dat zijn de onderdelen van de basisprincipes van de wensen van een mens.

Uit een recent onderzoek van Motivaction komt de conclusie naar voren dat jongeren (de grenzeloze generatie) sturing, uitdaging, doelen en structuur zoeken.

En nu ga ik even lekker kort door de bocht:
“waarom combineren we de verslavende/ leuke factoren van gamen niet met bepaalde aspecten waarvan is bewezen dat ze worden gemist door jongeren.”

Ik kan mij herinneren van mijn middelbare schooltijd dat ik soms geen flauw idee had waar ik mee bezig was. Ik zag begin noch eind. En tegenwoordig wordt er nóg meer eigen initiatief verwacht van de leerling.

Laten we de verslavende elementen van visuele aantrekkingskracht en statistiekjes eens toepassen in het onderwijs. Ik zou Guerilla Games (een van Neerlands beste game developers) opdracht willen geven om een (online) applicatie te creëren waarbij een scholier een profiel van zichzelf aanmaakt. Online worden je ‘real-life’ prestaties bijgehouden. Hoeveel bladzijden heb ik gelezen, welke cijfers heb ik gehaald, bij welk percentage van mijn klas hoor ik?
“Wat? Staat die domme Dirk die naast me zit bij wiskunde hoger dan ik? Toch nog maar even doorleren!” Ben ik al op 27% van mijn lesstof, te gek. Mijn doel is deze week de 30% halen. Als ik dat haal, krijg ik een beloning!’

Nu rijst de vraag: wat doe jij als marketeer, met de manier waarop games mensen veranderen. En hoe kun je deze informatie gebruiken in jouw marketingcommunicatie?